Λογοθεραπεία

logosinthesi logotherapeia glyfada hlioupoli

Τι είναι η Λογοθεραπεία ;

Η Λογοθεραπεία είναι η επιστήμη που ασχολείται με διαταραχές που αφορούν την ομιλία, τον λόγο, την επικοινωνία, τη φωνή, καθώς και τη σίτιση και την κατάποση.

Απευθύνεται σε παιδιά, εφήβους και ενήλικες, εφαρμόζοντας, όπου χρειάζεται, μεθόδους Εναλλακτικής και Επαυξητικής Επικοινωνίας για άτομα που αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες στην επικοινωνία.

Τα προγράμματα Λογοθεραπείας μπορεί να είναι ατομικά ή ομαδικά και στοχεύουν στην ενίσχυση των επικοινωνιακών δεξιοτήτων, στη βελτίωση της καθημερινής επικοινωνίας και στην προώθηση της κοινωνικοποίησης του ατόμου.

Παιδιά & Εφήβους

Ενήλικες

ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΠΟΥ ΧΡΗΖΟΥΝ ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Οι Διαταραχές Λόγου χωρίζονται σε : α) ΓΛΩΣΣΙΚΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ β) ΣΗΜΑΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ και γ) ΕΙΔΙΚΗ ΓΛΩΣΣΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ

Τι είναι η Κατάποση;

Η Κατάποση είναι ένας περίπλοκος αντανακλαστικός μηχανισμός και η λειτουργία της επιτελείται μέσω του ομαλού συγχρονισμού διαφόρων σταδίων σε ένα ιδιαίτερα μικρό χρονικό διάστημα. Ο όρος Κατάποση αναφέρεται σε ολόκληρη τη διαδικασία από την τοποθέτηση του φαγητού στο στόμα και το πέρασμά του κατά σειρά από το στοματικό, φαρυγγικό και οισοφαγικό στάδιο μέχρι τη στιγμή που το φαγητό μπαίνει μέσα στο στομάχι μέσω του καρδιακού σφιγκτήρα.

Τι είναι η Δυσφαγία;

Η Δυσφαγία είναι σύμπτωμα μίας ασθένειας και όχι ασθένεια από μόνη της. Ο πιο κοινός ορισμός της Δυσφαγίας θα μπορούσε να είναι η δυσκολία μεταφοράς του φαγητού από το στόμα στο στομάχι. Για να κατανοήσει όμως κάποιος καλύτερα την έννοια της Δυσφαγίας, θα πρέπει ο ορισμός να περιλαμβάνει και όλες τις συμπεριφορικές, αισθητηριακές και κινητικές πράξεις πριν την Κατάποση, συμπεριλαμβανομένης και της γνωσιακής επίγνωσης της επερχόμενης σίτισης, την οπτική αναγνώριση του φαγητού και όλες τις φυσιολογικές αντιδράσεις στην οσμή και την παρουσία φαγητού όπως αυξανόμενη σιελόρροια.

Ποιος είναι ο ρόλος του Λογοθεραπευτή στη Δυσφαγία;

Ένα λογοθεραπευτικό πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της Δυσφαγίας μπορεί, ανάλογα με την περίπτωση και πάντα σε συνεργασία και συντονισμό με τη Διεπιστημονική Ομάδα, να συμπεριλαμβάνει τις παρακάτω ασκήσεις και στρατηγικές:

  • Ασκήσεις άμεσης θεραπείας, για παράδειγμα αλλαγές στη στάση του σώματος, ασκήσεις Κατάποσης
  • Ασκήσεις έμμεσης θεραπείας, όπως ασκήσεις ενδυνάμωσης των μυών που συμμετέχουν στην Κατάποση και βελτίωσης του συντονισμού τους
  • Ασκήσεις αισθητικότητας, π.χ. ασκήσεις γευστικότητας
  • Αντισταθμιστικές στρατηγικές, όπως για παράδειγμα αλλαγές στη σύσταση της τροφής
  • Άλλες στρατηγικές, για παράδειγμα αλλαγές στην ώρα ή στο περιβάλλον του γεύματος

Ο Τραυλισμός είναι μια δυσκολία στη ροή της ομιλίας. Αποτελεί μία σύνθετη διαταραχή που συνήθως χαρακτηρίζεται από διακοπτόμενη ροή ομιλίας λόγω επαναλαμβανόμενων κολλημάτων, επαναλήψεων ή επιμηκύνσεων ήχων στην αρχή ή τη μέση της λέξης. Συχνά συνοδεύονται από αντανακλαστικές συσπάσεις του προσώπου ή του σώματος και σε ορισμένες περιπτώσεις από απώλεια βλεμματικής επαφής και απώλεια ελέγχου του ρυθμού της αναπνοής. Στα παιδιά σχολικής ηλικίας και στους ενηλίκους εμφανίζεται με συχνότητα 1% του συνολικού πληθυσμού, ενώ το ποσοστό των παιδιών προσχολικής ηλικίας που για κάποιο διάστημα της ζωής τους εμφάνισαν δυσκολίες ροής αγγίζει το 5%. Είναι 3 φορές συχνότερος σε οικογένειες με ανάλογο κληρονομικό ιστορικό και 4 φορές συχνότερος στα αγόρια από ό,τι στα κορίτσια.

Πώς εμφανίζεται ο Τραυλισμός και σε ποια ηλικία;

Τα πρώτα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως μεταξύ του δεύτερου και του πέμπτου έτους σαν μία δυσχέρεια στη ροή της ομιλίας που χαρακτηρίζεται κυρίως από επαναλήψεις της αρχικής συλλαβής, επαναλήψεις ολόκληρων λέξεων (κυρίως μικρών) ή φράσεων και σπανιότερα από απώλεια ελέγχου του ρυθμού της αναπνοής, μπλοκαρίσματα και συσπάσεις του προσώπου. Η εκκίνηση μπορεί να είναι σταδιακή ή και αιφνίδια. Άλλες φορές σχετίζεται με κάποιο σημαντικό γεγονός στη ζωή του παιδιού και άλλες όχι.

Πότε ο «Τραυλισμός» ενός παιδιού προσχολικής ηλικίας μπορεί να εξελιχθεί σε μια μονιμότερη κατάσταση;

Σημαντικό ρόλο παίζουν εγγενείς και περιβαλλοντικοί παράγοντες. Η κληρονομική προδιάθεση. Οι γενικότερες δυσκολίες που μπορεί να έχει το παιδί στην ανάπτυξή του. Οι ειδικότερες δυσκολίες που μπορεί να έχει στην εξέλιξη του λόγου και της ομιλίας και η επικοινωνιακή του ικανότητα και αποτελεσματικότητα. Οι απαιτήσεις που θέτει το περιβάλλον του παιδιού σε σχέση με τις ικανότητες που έχει το παιδί με βάση την ανάπτυξή του. Ο τρόπος που λειτουργούν οι σχέσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας. Οι αντιδράσεις του άμεσου και ευρύτερου περιβάλλοντος του παιδιού στην εμφάνιση του Τραυλισμού. Σημαντικά γεγονότα που συμβαίνουν στη ζωή του παιδιού ή της οικογένειας τη δεδομένη χρονική στιγμή. Παρεμβαίνοντας με στόχο τον έλεγχο των ανωτέρω παραγόντων – απαραιτήτως σε συνεργασία με τους γονείς – μπορούμε να βοηθήσουμε στην πρόληψη μιας αρνητικής εξέλιξης στην ομιλία του παιδιού.

Τι είναι η Βαρηκοΐα – Κώφωση;

Βαρηκοΐα – Κώφωση εννοείται η απώλεια ακοής και αναφέρεται σε οποιαδήποτε απώλεια της ακουστικής διάκρισης ήχων. Προέρχεται από κάποια δυσλειτουργία σε οποιοδήποτε σημείο του ακουστικού συστήματος. Τα άτομα με Βαρηκοΐα δεν αντιμετωπίζουν πάντα τις ίδιες δυσκολίες, αφού υπάρχουν διαφορετικοί τύποι Βαρηκοΐας, όπως και διαφορετικά ελλείμματα ακοής.

Τι είναι η Δυσφαγία;

Η Δυσφαγία είναι σύμπτωμα μίας ασθένειας και όχι ασθένεια από μόνη της. Ο πιο κοινός ορισμός της Δυσφαγίας θα μπορούσε να είναι η δυσκολία μεταφοράς του φαγητού από το στόμα στο στομάχι. Για να κατανοήσει όμως κάποιος καλύτερα την έννοια της Δυσφαγίας, θα πρέπει ο ορισμός να περιλαμβάνει και όλες τις συμπεριφορικές, αισθητηριακές και κινητικές πράξεις πριν την Κατάποση, συμπεριλαμβανομένης και της γνωσιακής επίγνωσης της επερχόμενης σίτισης, την οπτική αναγνώριση του φαγητού και όλες τις φυσιολογικές αντιδράσεις στην οσμή και την παρουσία φαγητού, όπως η αυξανόμενη σιελόρροια.

Ποιος είναι ο ρόλος του Λογοθεραπευτή στη Δυσφαγία;

Ένα Λογοθεραπευτικό Πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της Δυσφαγίας μπορεί, ανάλογα με την περίπτωση και πάντα σε συνεργασία και συντονισμό με τη Διεπιστημονική Ομάδα, να συμπεριλαμβάνει τις παρακάτω ασκήσεις και στρατηγικές:

  • Ασκήσεις άμεσης θεραπείας, για παράδειγμα αλλαγές στη στάση του σώματος, ασκήσεις Κατάποσης
  • Ασκήσεις έμμεσης θεραπείας, όπως ασκήσεις ενδυνάμωσης των μυών που συμμετέχουν στην Κατάποση και βελτίωσης του συντονισμού τους
  • Ασκήσεις αισθητικότητας, π.χ. ασκήσεις γευστικότητας
  • Αντισταθμιστικές στρατηγικές, όπως για παράδειγμα αλλαγές στη σύσταση της τροφής
  • Άλλες στρατηγικές, για παράδειγμα αλλαγές στην ώρα ή στο περιβάλλον του γεύματος